Op 4 mei speelt het Nederlands Blazers Ensemble de Vier letzte Lieder van Richard Strauss in Podium Mozaïek, in het kader van Theater na de Dam. Mahat Arab zal tijdens dit concert drie gedichten voordragen die hij speciaal hiervoor schreef.
Het concert begint om 21:00. Toegang is gratis. Je kunt je aanmelden met de knop hiernaast.
In 1948 schreef de vierentachtigjarige Strauss zijn misschien wel meest geliefde compositie, de Vier letzte Lieder. Hij stierf kort na de voltooiing in 1949 en heeft dit muziekstuk dus nooit zelf kunnen horen. Richard Strauss had tijdens de oorlogsjaren een ambivalente verhouding met het nazisme: hij was een groot tegenstander van de oorlog, maar uit pragmatisme toch ook zo af en toe niet. Op het einde van zijn leven heeft hij spijt betuigd en liederen gecomponeerd die wijsheid en een sfeer van berusting uitstralen. De componist neemt afscheid van het leven, en de wereld neemt afscheid van een muzikale taal die nu definitief ‘historisch’ was geworden. Terwijl Strauss deze liederen schreef, was de atonale muziek de kinderschoenen al lang ontgroeid, en in de tweede helft van de twintigste eeuw zou de muziek een radicaal andere richting nemen. De Vier letzte Lieder met alt-mezzo Carina Vinke als een Edith Piaf op de barkruk, in een nieuw spraakmakend NBE-arrangement.
[caption id="attachment_9365" align="alignnone" width="196"]
Het concert begint om 21:00. Toegang is gratis. Je kunt je aanmelden met de knop hiernaast.
In 1948 schreef de vierentachtigjarige Strauss zijn misschien wel meest geliefde compositie, de Vier letzte Lieder. Hij stierf kort na de voltooiing in 1949 en heeft dit muziekstuk dus nooit zelf kunnen horen. Richard Strauss had tijdens de oorlogsjaren een ambivalente verhouding met het nazisme: hij was een groot tegenstander van de oorlog, maar uit pragmatisme toch ook zo af en toe niet. Op het einde van zijn leven heeft hij spijt betuigd en liederen gecomponeerd die wijsheid en een sfeer van berusting uitstralen. De componist neemt afscheid van het leven, en de wereld neemt afscheid van een muzikale taal die nu definitief ‘historisch’ was geworden. Terwijl Strauss deze liederen schreef, was de atonale muziek de kinderschoenen al lang ontgroeid, en in de tweede helft van de twintigste eeuw zou de muziek een radicaal andere richting nemen. De Vier letzte Lieder met alt-mezzo Carina Vinke als een Edith Piaf op de barkruk, in een nieuw spraakmakend NBE-arrangement.
[caption id="attachment_9365" align="alignnone" width="196"]
