lees een gedicht voor mij vertel me dat we uitgereisd zijn en bij onszelf zijn beland
ik, bij de bergen van jouw schouders jij, bij de mist in mijn ogen ik, bij het nest van een vogel op je sleutelbeen jij, bij een stilstaande zee in mijn keel
lees een gedicht voor mij
vertel me dat we elkaars talen hebben geleerd dat de woorden geen boten zijn, verdwaald in het donkere water in de handen van de wind maar zacht zand in de diepte van de zee aan onze tenen geplakt
lees een gedicht voor mij
laat me geloven dat onze gedeelde taal geen kreet is maar de taal van blikken en stiltes een gedeeld hart voor een gedeelde pijn
laat me zien dat de zinnen niet zinken maar dansen, opstaan
lees een gedicht voor mij
vertel me dat ik in jouw armen deze wereld vergeet waarin het omarmen een datum heeft, een visum waarin het aanraken een excuus heeft, een afstand
lees een gedicht waarin het einde van elk vertrek het verlangen is naar verblijven waarin de seizoenen hun beurt kennen en wachten een werkwoord is, een actie
vertel me verhalen
vol engelen en demonen, vliegende paarden, sprekende katten, vol eenzame helden dieren, wijzer dan de koning gaten, helderder dan de hemel
vertel me verhalen waarin elke glimlach magie is en de liefde onsterfelijk
vertel me dat de waarheid niet meer dan een droom is, de droom van iemand die moe is van het lopen en met gesloten ogen tegen een boom leunt
lees me een gedicht over de angst van de moerassen, de moed van de golven, de eenzaamheid van cipressen
over de takken, bladeren, wortels
lees een gedicht voor mij
waarin ik geen muren raak met mijn benen geen dak met mijn handen
waarin mijn vingers bruggen bouwen en mijn pupillen ruimtevaren
lees een gedicht voor mij
een gedicht waarin ik klop, als mijn hart stopt waarin ik loop, langs de bakstenen tussen ons
word een gedicht
laat ons bestaan.
