Lege bladzij
Kom hier liggen, bladzij, werk mee
je omgeving zichtbaar te maken,
alsof je er altijd bent geweest.
Wie zie je van verre of is het
soms nacht? Dat weet jij alleen.
Misschien word je niet eens
herkend, de blauwe haarspeld ook
niet, net gevallen, een bal ligt
er al, zeker vergeten. Wil je
het wit daarmee vullen, echt? Je
popelt de bal ergens anders op te
gooien, wie niet. Laat de bladzij
dan gewoon liggen. Daar stond je,
vlak bij het onbeschrevene, met
een tennisbal en blauw haar.
– K. Schippers
Dit gedicht van Stadsdichter K. Schippers werd tevens gepubliceerd in Het Parool.
Kom hier liggen, bladzij, werk mee
je omgeving zichtbaar te maken,
alsof je er altijd bent geweest.
Wie zie je van verre of is het
soms nacht? Dat weet jij alleen.
Misschien word je niet eens
herkend, de blauwe haarspeld ook
niet, net gevallen, een bal ligt
er al, zeker vergeten. Wil je
het wit daarmee vullen, echt? Je
popelt de bal ergens anders op te
gooien, wie niet. Laat de bladzij
dan gewoon liggen. Daar stond je,
vlak bij het onbeschrevene, met
een tennisbal en blauw haar.
– K. Schippers
Dit gedicht van Stadsdichter K. Schippers werd tevens gepubliceerd in Het Parool.
