Ik kan slechts raden naar wat
je van het leven wou, eenzaam
is maar een woord. Waar de een
zich tijdens een verrassingsfeest
nog ongezien weet,
is voor de ander een maand
alleen een droom. En dus vraag ik
me af of je zoveel tv-keek omdat
het je ontspanning bracht, of omdat je
alsnog snakte naar een soort contact.
Je hing posters op van Elvis
en Fleetwood Mac. Rolde
een klankbehang over lege
kamers uit.
Misschien klonk er wel
You were always on my mind
tijdens de eenpersoonsafwas, of
You can go your own way
terwijl je de was opvouwde,
de afstandsbediening op haar plekje
legde. Verder wegdoezelde
in de warmte van je eigen armen.