Sommigen vergeten weleens dat een thuis begint
met steen, dat iets levenloos juist de voorwaarde vormt
voor een hartslag.
Sommigen vergeten weleens dat je stijl kan hebben,
maar ook schenken. Waardoor dit Schip niet alleen
een bewaarplaats is, maar ook een gift. Een ruim
vol kennis, een kweekvijver voor schippers, een school
in een school. Waar we leren dat ruimte ook een woord
is voor de ander.
Waar de torens, vogels, sigaren en golven op de gevels
laten zien dat het zin heeft om te dromen van een betere
plek voor iedereen. Je in te zetten voor een stad
met een boeg als ruggengraat. Tot iedereen doorheeft
dat een dak boven je hoofd je niet alleen drooghoudt,
maar er ook voor zorgt dat je in rust een mens kan blijven.
