Gedicht van Anna Enquist voor de Openbare Bibliotheek. HET BOEKENPALEIS
Als Alexandrië, met uitzicht op het water;
wie aanmeert levert in wat hij aan boord bewaart.
Verzameling van alles wat in schrift bestaat; de gevel
draagt een spreuk: ‘Plaats voor genezing van de ziel.’
Stop met de herrie: voetstappen, een lied, gekraak
van deuren. Kom erin en zwijg. Op lange planken
staan, schouder aan flank, de opgeslotenen bijeen.
Als je je mond houdt kan je hun gefluister horen.
Ze lokken je vanuit kartonnen kaften, ze willen
hun verhalen aan je kwijt, ze lonken met hun letters,
vechten om je overgave – en onder die strijd hoor je
hun hese wanhoop over de vergetelheid. De echo
van Egypte trilt door elke kast: hoe lang nog
tot de fakkeldragers komen, onder het banier
van welke god? Nog niet. Nog even zijn de woorden
balsem, zinnen de genezing voor je ziel.
Anna Enquist
Als Alexandrië, met uitzicht op het water;
wie aanmeert levert in wat hij aan boord bewaart.
Verzameling van alles wat in schrift bestaat; de gevel
draagt een spreuk: ‘Plaats voor genezing van de ziel.’
Stop met de herrie: voetstappen, een lied, gekraak
van deuren. Kom erin en zwijg. Op lange planken
staan, schouder aan flank, de opgeslotenen bijeen.
Als je je mond houdt kan je hun gefluister horen.
Ze lokken je vanuit kartonnen kaften, ze willen
hun verhalen aan je kwijt, ze lonken met hun letters,
vechten om je overgave – en onder die strijd hoor je
hun hese wanhoop over de vergetelheid. De echo
van Egypte trilt door elke kast: hoe lang nog
tot de fakkeldragers komen, onder het banier
van welke god? Nog niet. Nog even zijn de woorden
balsem, zinnen de genezing voor je ziel.
Anna Enquist
