SLAA

SLAA

Saskia de Coster: Ik ga nu eens echt uitpakken

Saskia de Coster

Saskia de Coster: Ik ga nu eens echt uitpakken

Saskia de Coster

Ik ga nu eens echt uitpakken

Als je denkt: ik ga nu eens echt uitpakken met mijn lief want die is lesbisch en dat is eigenlijk wel geil, dan is de slechtste manier om dat te doen samen optreden op een literair evenement. Of nee, dat zeg ik verkeerd, het optreden zelf is niet zozeer het probleem, het zit eerder in de weg van wat er in een relatie echt toe doet: uitpakken tijdens het natreden, het samen tijd doorbrengen op de best mogelijke manier zoals dat volgens de Bijbel en alle andere relatietherapeuten wordt gepropageerd.  

Nu wil het toeval of de god van de smakeloze grappen dat mijn lief en ik allebei tot een heel rare, lang als een ronduit vies beschouwde soort behoren, die aanstellerig heeft zitten vechten voor haar rechten en nu op het punt is gekomen waar ze niet genoeg aandacht meer krijgt en opgenomen is bij de normale mensen en er helemaal in weggezonken is als een zoutkorreltje in sojasaus. Het gaat om de marginale soort van de schrijvers, types die zich godganse dagen te pletter typen en literair haast even smaakvolle teksten produceren en de wereld insturen als de op sociale media publicerende eersterangsburgers met al hun appel-met-hap-uit-apparaten.  

Om het even kort te houden: ik en mijn lief, laten we haar de natural blonde schrijfster NSW noemen, mochten naast elkaar op een podium plaatsnemen om te hakkelen en stotteren. We waren namelijk in Duitsland en verdammt, Duits is net een dialectvariant die ik niet machtig ben. Mijn lief daarentegen trok met een welgemikte Duitse treingrap de avond op gang en begon toen de stand van de wereld en de Mannschaft te bespreken, ze ratelde maar door in het Duits, ze bleef gaan tot ook haar allerlaatste stalker de zaal al verlaten had en enkel de moderator nog ijverig zat te notuleren voor wat ooit de Verzamelde Orakels van NSW moesten worden en ze bleef maar gaan, ook toen we allang weer in ons deftige hotel waren (ja, één bed, nee, geen zusjes) en in de loeihete jacuzzi lagen te verdampen en ik besefte dat dit alles één grote wensdroom van mezelf was, op mijn lief geprojecteerd, dat ik zelf in staat wilde zijn net zolang te orakelen tot onze lichamen wellustig verdampt waren en dat mijn liefste lief gewoon een perfect optreden had afgewerkt en nu aan een welverdiende ontspanningssessie was begonnen.  

Het belangrijkste onderdeel van optreden, wist zij maar al te goed, is het vergeten en wat is er beter om te vergeten dan Hollandse hulpmiddelen in een jacuzzi?  

Die avond is het bewijs geleverd dat, in tegenstelling tot wat wetenschappers en Bijbels ook beweren, water en vuur wel degelijk verenigbaar zijn en dat het mogelijk is een jacuzzi in brand te steken, ervan weg te lopen om in je hotelkamer in dolle, stonede paniek nog snel even over te geven en het zakje Haribo van je hoofdkussen te redden en dan vast te stellen dat de jacuzzi helaas onherstelbaar beschadigd is doordat de besturingsknoppen tot één grote koek samengesmolten zijn maar dat het vuur gelukkig wel gedoofd is en vooral: dat de geile liefde sterker dan ooit uit een Duits hotel tevoorschijn is gekropen.